ÜMİT // BİR GÜN GÖKLERE DE KAVUŞACAĞIZ- E.KILIÇ
23/3/2008 ·
Unuttuk Allah’ım, kulluğumuzu;
Unuttuk hep, insan olduğumuzu.
Saygı, sevgi, şefkat.. nerde, nerdeler?
Şükürsüz sarfettik bulduğumuzu.
Ölüm çıktı çoktan, bak, aklımızdan.
Silindi, kalmadı iz babamızdan.
Bu dünya ebedî bizimmiş gibi
Unuttuk gideni dün aramızdan.
Kendini ölümsüz sanırsa insan
Kurtulabilir mi fenâlıklardan?
Geçici zevklerden, fânî lezzetten,
El çekebilir mi yalan varlıktan?
Kaybolmadı, şükür, ümit ışığı!
Gözyaşları, keder, yüz kırışığı..
Bir nurla nurlandı, silindi, yundu;
Dindi mazlumların son hıçkırığı.
Yırttı karanlığı ümit dolu nur;
Yollarımız aydın, kalbimiz mesrur.
Gönüller sevinçli, yüzler gülümser;
Rûhumuza dînin doldurdu huzur.
Rabb’im, Sana şükür, binlerce şükür!..
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır